آب بر کجاست ؟

 محلات دیگری که در آن طرف رودخانه آب بر بنامهای :

۱- دیگه اسر: مکانی بوده است در ارتفاعات ونزدیکی مسجد پیرهمدان واقع بوده است.       

۲- ایشیق لر: محلی دراطراف زیارسنتگاه یک شیخ به نام ملانور بوده است.

۳- محله پیرهمدان :محلی که توسط یک شخصی که احتمالا سید ومورد احترام مردم بوده آبادشده است که دراطراف زیارتگاه همان سید که مسجد پیرخمدان هم آنجا بوده وجود داشته است.هر سه این محلات از زلزله هولناک خرداد ماه ۱۳۶۹ متروکه شده است.

محله قدیمی آب بر برروی تپه قرار گرفته بود بطوریکه سیل رودخانه وسیلهای فصلی مزاحم زندگی مردم نباشند.

محله قنبرآباد و نظرآباد تقریبا ۵۰ سال پیش بوجود آمدند ، در زلزله ۱۳۶۹ محله قنبرآباد تخریب شد وساکنان باقیمانده آن در محلات جدید سکنی گرفتند.

راههای ارتباطی نیز شبیه به آنچه درحال حاضر وجوددارد موجود نبوده است ومردم با مشکلات فراوان وبا استفاده ازابزارهای دستی شروع به کشیدن راه می نمایندوسپس همین راهها اوسط دولت وقت بهسازی می شود و بتدریج ارتباطات باروستاهای اطراف ترویج می یابد. ساختمانهای قدیمی درو پنجره کوچکی داشته اند وبازشوها جهت روشنایی بسیار قلیل بودند. علت نیز آن است که دزدان براحتی نتوانند به داخل بناها راه یابند.

دیوارهای ساختمانها بسیار ضخیم وخشتی بوده اند و مشکلات سرماوگرمارا راحت تر ، با وسایل ابتدایی روز حل می نمودند ، گرمادهی توسط هیزم واجاق سمتی وخشتی وگچی انجام می گرفت.

شغل اصلی ومنبع درآمد مردم ازراه کشاورزی وچروداری بوده است.

چروداری همان شغل تجارت فعلی است که بوسیله خودروهای باری انجام می شود ولی در چروداری بجای خودرو از چهارپایان استفاده می شده است ومردم اجناس مختلف را درروستاها خرید و فروش می کردند. درسالهای (۴۲-۱۳۴۰) لوله کشی به منازل شروع می گردد و چند خانوار یک انشعاب عمومی در اختیار داشتند. به تدریج شبکه آب لوله کشی گسترش می یابد. شبکه برق وسایر امکانات به این شهر افزوده می شود.

 به تدریج شهر رونق یافته و از ییلاق و قشلاق کردن مردم کاسته شد و مدارس نیز مستقر شدند ورفته رفته سواد ساکنین نیز افزایش یافت . در ۳۱ خرداد ۱۳۶۹ زلزله بسیار شدیدی این منطقه رالرزاند وباعث تخریب بسیارزیاد و جان باختن بسیاری هموطنان در گیلان وطارم شد بطوریکه آمار جان باختگان در آب بر به ۲۲۳ نفر رسید.

بعد از زلزله بخاطر تخریب محله های متعددی از شهرآب بروهمچنین تخریب کامل روستاهای جمال آباد و باکلور که در چند کیلومتری شمال شهر آب بر سکونت داشتند زمین های کشاورزی غرب آب بر برای ساکنین این محله ها وروستاها اختصاص داده شد و مردم با کمک دولت وکمکهای کشورهای دیگر شروع به ساخت ساختمانهای بادوام تر کردند. در این زمان بیمارستان شهدای آب بر با هزینه و نظارت اتحادیه اروپا احداث شد.

سیاستهای دولت بعد از زلزله ۱۳۶۹ جهت اسکان مردم محلات تخریب شده درزمینهایی که به صورت شطرنجی آماده شده بود باعث گردید قسمت بزرگی از شهر شکل شطرنجی به خود بگیرد .

همچنین مکان گزینی ادارات دولتی در طول خیابان اصلی شهر (امام خمینی) باعث گردیده که اکثر ساخت وسازها درامتداد این خیابان شکل گرفته و توسعه شهر صورت خطی به خود بگیرد.

منبع فتو بلاگ شهرستان طارم

گردآورنده : عابدین مهدی پور

/ 1 نظر / 26 بازدید
صفری

تشکر از وبلاگ خوبتان اما نام صحیح چشمه مشهدی کهریز ، مشاء کهریز می باشد یعنی مال همه اهالی بوده